Ontdek ons (textiel) verleden
Filter de verhalen naar thema

Het textielverhaal van Ellen van Helmond-Klomp

Textiel is Ellen met de paplepel ingegoten. Haar vader was textielontwerper en dit heeft  invloed gehad op haar eigen carrière.

Ellen van Helmond-Klomp

Ellen van Helmond-Klomp

Piet de Wit

“Toen mijn vader, Cees Klomp, 14 jaar was, begon hij met werken bij De Wit in Geldrop aan de Parallelweg. Hij kwam uit een gezin van tien kinderen, waarvan negen jongens. Allemaal kwamen ze in de industrie terecht en mijn vader, die al jong talentvol  tekende, in de textielindustrie. Bij De Wit werkte hij acht uur op een dag. Daarnaast ging hij nog drie avonden in de week naar de Kunstnijverheidsschool in Eindhoven. Hier heeft hij nog samen met mevrouw Venmans-Bruning, van de Wollendekenfabriek Nederland, in de klas gezeten.”

Klas van de Kunstnijverheidsschool<br/>Met Cees Klomp (rechtsonder) en Gerd Venmans-Bruning (midden).

Klas van de Kunstnijverheidsschool
Met Cees Klomp (rechtsonder) en Gerd Venmans-Bruning (midden).

Mee naar de fabriek

“De Wit werd overgenomen door Van der Lande en daardoor werkte mijn vader voortaan bij Hatéma in Helmond. Mijn vader werkte daar ook op de zaterdagen tot een uur of een in de middag. Vaak ging ik dan met hem mee. Vader maakte dan ontwerpen en controleerde ze op de lichtbak. Als er maar een foutje was ontstaan of een plekje niet goed ingekleurd was, moest eigenlijk het ontwerp opnieuw. In zijn kantoor lagen altijd veel materialen in allerlei kleuren. Ik vond het sorteren op kleur en het knutselen met de lapjes een heerlijke bezigheid. Dit heeft later invloed gehad op mijn schoolkeuze. Ik heb namelijk de opleiding PABO met aantekening TeHaTex, tekenen, handvaardigheid en textiel, gedaan. Mijn vader had altijd graag kunstenaar willen worden. Nog na zijn pensioen is hij naar de kunstacademie gegaan en heeft hier zijn diploma behaald.”

Cees Klomp aan het werk.

Cees Klomp aan het werk.

Van de Sanden & Zonen

“Onze familie had ook een goede band met de familie Van de Sanden. Zij hadden een fabriek in de Laarstraat. Hier kwam ik regelmatig na schooltijd. Ik herinner me vooral de herrie en de geur van smeer en stof die in de weverij hing. Op het atelier zaten dames de badjassen en de spreien te naaien en vooral het magazijn, met de gekleurde garens en de knopen, vonden we als kind geweldig. We speelden eindeloos winkeltje en mochten gebruik maken van de telmachine, de weegschaal en alles wat er maar aanwezig was. Wat ook bijzonder was, met Sinterklaas kregen we altijd, toevallig, een nieuwe sprei en badjas met een merkje erin van Carion B.V.” 

 

Vertel ook jouw verhaal over het textielverleden!
Heb jij nog herinneringen aan het textielverleden van Geldrop of Mierlo? Of heb je nog foto's of documenten ervan in die oude doos op zolder. Laat het ons weten en wij delen ook jouw verhaal of afbeelding.
Vertel hier je verhaal en/of upload afbeeldingen >

Verleden Veweven in het heden maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie. Sluit
x